Kırklareli il merkezine 15 kilometre, Edirne merkeze ise 50 kilometre mesafede yer alan İnece, Marmara Bölgesi'nin Trakya kesiminde yer alan tarihi bir beldedir. Günümüzde Kazımpaşa, Kemalpaşa, Yeni Mahalle ve 2006 yılından önce köy statüsünde olan Ulukonak olmak üzere dört mahalleden oluşan yerleşimin deniz seviyesinden yüksekliği (rakımı) 330 metredir. Belde halkı geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır.
İnece Adının Kökeni ve Tarih Öncesi Dönem
İnece adı, Bulgarcada "yeni yol" anlamına gelen Novpıt veya Türkçe Yenice kelimesinden türetilmiştir. Tarih boyunca çeşitli coğrafi haritalarda beldenin adı Enidjiya, Enidje, Enidjiya ve İnedje olarak farklı şekillerde kaydedilmiştir. Bulgarlar tarafından kurulan İnece'de, Osmanlıların 14. yüzyılda Kırklareli bölgesini ele geçirdiği dönemlere ait herhangi bir yerleşim bulgusuna rastlanmamıştır. Bununla birlikte, belde sınırları içerisindeki Helvacı Şaban Mevkii'nde yürütülen çalışmalarda tarih öncesi devirlere ait bir iki buluntu gün yüzüne çıkarılmıştır.
Osmanlı Kayıtlarında İnece ve Demografik Gelişimi
Tarihi kayıtlarda İnece'nin adına ilk kez 1677 tarihli resmi bir belgede rastlanır. Bu belgede Kırklareli köylerinden Enidjiya (İnece) 2 hane, Karahıdır 2 hane, Eriklice (Iraklisa) ise 4 hane olarak kaydedilmiştir. Bulgar Türkolog Rusi Staykov'un açıklamalarına göre, Osmanlı kayıtlarındaki "hane" kelimesi yaklaşık on evden oluşan bir grubu temsil etmektedir; bu doğrultuda 1677 yılında İnece'de yaklaşık 20 ev bulunduğu anlaşılmaktadır. İlerleyen dönemlerde büyümeye devam eden beldede 1830 yılında 310 Bulgar evi, 1878 yılında 330 Bulgar evi ve 1912 yılında ise 440 ev olduğu bilinmektedir. 1878 yılında İstanbul'da yayınlanan Vilayetler Etnografik İstatistiklerine göre ise 1873 yılında köyde 330 ev ve 1918 Bulgar nüfusu bulunmaktaydı. 1912 yılı Lübomit Miletiç istatistiklerine göre ise tamamı Bulgar olan 1075 nüfus ve 350 ev mevcuttu. Bu dönemde köy, 18 kilometre uzunluğunda ve 5-6 kilometre genişliğinde bir toprak bütünlüğüne sahipti.
İşgaller, Nüfus Mübadeleleri ve Belediyeleşme
12 Ekim 1912 tarihinde Bulgar işgaline uğrayan İnece, 8-21 Temmuz 1913 tarihlerinde yeniden Osmanlı himayesine geçmiştir. Bu dönemin sonunda köydeki Bulgar nüfus Bulgaristan'a göç etmiş; yerlerine ise Bulgaristan, Yunanistan ve Bosna-Hersek'ten zulüm gören Müslüman göçmenler yerleştirilmiştir. 1913 yılında Müslümanlığı kabul ederek köyde kalmayı tercih eden bazı Bulgar aileler de olmuşsa da bu aileler günümüzde bilinmemektedir. 1920 yılının Ağustos ayında Yunan işgaline uğrayan İnece halkı, yaklaşık 2,5 yıl süren bu işgal döneminde büyük sıkıntı ve zulüm görmüştür. Bu işgal dönemi, 11 Ekim 1922'de imzalanan Mudanya Mütarekesi ile sona ermiş; mütareke gereği Doğu Trakya bölgesiyle birlikte İnece de geçici olarak İtalyan ve Fransız yönetimine bırakılmıştır. Fransızların bölgeyi teslim etmesinin ardından İnece ve çevresi, 10 Kasım 1922 tarihinde Türk Jandarmasına teslim edilerek kurtarılmıştır. İnece, cumhuriyet döneminde gelişimini sürdürerek 26 Şubat 1954 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla belde belediyesi statüsünü kazanmıştır.