İkinci Konstantinopolis Konsili (veya bilinen diğer adıyla İkinci İstanbul Konsili), Doğu Ortodoksları, Roma Katolikleri ile birçok diğer Batı Hristiyanının 5. ekümenik konsili olarak kabul ettiği Hristiyanlık tarihinin en önemli dönüm noktalarından biridir. Bizans İmparatorluğu döneminde gerçekleşen bu tarihi buluşma, kilise içi teolojik tartışmaları karara bağlamak amacıyla toplanmıştır.
Konsilin Toplanması ve Katılımcılar
Tarihi meclis, 5 Mayıs ile 2 Haziran 553 tarihleri arasında İmparator I. Justinianus'un çağrısı üzerine toplanmıştır. Konsilin katılımcı profilini ağırlıklı olarak Doğu piskoposları oluşturmaktaydı. Batı kilisesini temsilen ise sadece 6 Kartacalı piskopos toplantıda hazır bulunmuştur. Sürecin dini liderliğini ve yönetimini ise dönemin İstanbul Patriği Eutychius üstlenmiştir.
Konsilin Asıl Gündemi ve Kararları
İkinci Konstantinopolis Konsili'nin toplanmasındaki asıl iş ve amaç, 551 yılında İmparator I. Justinianus'un "Üç Metin" (Three Chapters) isimli çalışmaya karşı kaleme aldığı fermanla yaptığı kınamaları resmi olarak onaylamaktı. Konsil süresince yapılan değerlendirmeler neticesinde İmparator'un bu fermanındaki kınamalar piskoposlar tarafından onaylanmıştır.
Mezheplerin Konsili Kabul Etme Durumu
Konsilin ekümenik otoritesi Hristiyan dünyasındaki farklı mezhepler arasında değişik şekillerde kabul görmektedir. Anglikanlar ve çoğu Protestan kilisesi, İkinci Konstantinopolis Konsili dahil olmak üzere ilk yedi ekümenik konsili resmi olarak tanımaktadır. Oryantal Ortodoksluk mezhebi ise ilk üç ekümenik konsili kabul ederken; Doğu Kilisesi veya Doğu Süryani Kilisesi (Asuri Kilisesi) sadece ilk iki ekümenik konsili kabul etmektedir.