Batı Ermenicesi (Türkiye Ermenicesi veya İstanbul Ermenicesi), Hint-Avrupa dil ailesine bağlı çağdaş Ermenicenin iki standartlaşmış biçiminden biridir. Ermenice tarihidizisinin bir parçası olan bu dil; Klasik Ermenice (405–1100) ve Orta Ermenice (y. 1100 – 1700) dönemlerinin ardından yaklaşık 1700 yılından günümüze uzanan Modern Ermenice döneminin bir kolunu temsil etmektedir.
Tarihsel Yayılımı ve Göç Süreçleri
Batı Ermenicesi, 1915 yılına kadar İç, Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde (Batı Ermenistan) konuşulmaktaydı. Ancak Ermeni Kırımı ve dış ülkelere yapılan göçlerden dolayı bugün daha çok Ermeni diasporası tarafından konuşulmaktadır. Türkiye'de ise ancak İstanbul şehrindeki Ermenilerin küçük bir bölümü tarafından konuşulmaktadır ve Türkiye'deki Ermeni toplumunda sadece küçük bir azınlık tarafından konuşulmaktadır.
Tehlike Altındaki Diller Sınıflandırması
Ana dili olarak Türkçenin Batı Ermenicesinin yerini almasından dolayı bu dil Türkiye'de yok olma sürecine girmiştir. Bu doğrultuda UNESCO, Türkiye'de Ermeni dilini Dünya yıllık "Atlas of the World's Languages in Danger" (Tehlikede olan Dünya Dilleri Atlası) listesine eklemiş ve buradaki çalışmasında Türkiye'deki Batı Ermeni dilini "definitely endangered language" (kesinlikle tehlikede bir dil) olarak tanımlamıştır.
Coğrafi Dağılım ve Komşu Bölgeler
Konuşanların bazılarının Ermeni diasporasından Ermenistan'a ve Azerbaycan'ın Ermeni işgali altındaki Dağlık Karabağ bölgesine göç etmesinden ötürü buralarda da az da olsa konuşulmaktadır; ancak Ermenistan genelinde Doğu Ermenicesi çok daha yaygındır. Batı Ermenicesi ayrıca Gürcistan'da konuşulan diller arasında azınlık dilleri kategorisinde yer almaktadır. Türkiye'de ise Bulgarca, İbranice ve Yunanca ile birlikte resmi azınlık dilleri arasında yer alırken, ülkede çok sayıda gayrıresmi dil, göçmen dili ve işaret dili de varlığını sürdürmektedir.