Aşağımahmutlar, Kırıkkale ilinin merkez ilçesine bağlı, Ankara-Samsun Karayolu güzergâhında yer alan tarihi ve köklü bir yerleşim yeridir. Kırıkkale il merkezine yaklaşık 10 ila 14 kilometre mesafede konumlanan yerleşim, 29 Aralık 1986'da belde belediyesi statüsü kazanmış, 1987 yılında fiilen belde olmuş ve son olarak 2009 yılı yerel belediye seçimlerinde Kırıkkale il merkezine mahalle olarak bağlanmıştır. Sakinlerinin büyük bir bölümü Makine ve Kimya Endüstrisi (MKE) Fabrikalarından emekli olmuş ya da halen bu fabrikalarda aktif olarak çalışmaktadır.
2000 Yıllık Tarih ve Oymakların Oluşumu
Bölgede yapılan son arkeolojik kazılar, Aşağımahmutlar merkezinin yaklaşık 2000 yıllık son derece köklü bir geçmişe sahip olduğunu ortaya koymuştur. Yüz yıllar öncesine dayanan rivayetlere göre yerleşimin ilk kurulduğu yer, Denek Dağı eteklerinde yer alan Camız Dere mevkisidir. Zaman içerisinde tarım arazilerine yakın olmak isteyen ailelerin bir kısmı aşağı bölgeye, bir kısmı ise yukarı bölgeye göç etmiş; bu hareketlilik sonucunda Aşağı Mahmutlar oymağı ve Yukarı Mahmutlar oymağı kurulmuştur.
İdari Yapı Değişiklikleri ve Eğitim Tarihi
Tarihsel süreçte idari olarak Ankara vilayetinin Keskin nahiyesine bağlı olan yerleşim, daha sonra Kırık köyünün büyüyüp gelişerek ilçe (Kırıkkale) statüsü almasıyla Kırıkkale'ye bağlanmıştır. Kasabanın en yaşlı sakinlerinden olan Abdullah Can'dan edinilen bilgilere göre, yerleşim 100 yıl önce yalnızca 40 haneden ibaretti. Eğitim hayatına bakıldığında ise Aşağımahmutlar'da ilkokulun ilk kez 1929 yılında, günümüzde Merkez Cami olarak bilinen yerleşkede inşa edilerek faaliyete başladığı bilinmektedir. 1935 yılında 710 olan belde nüfusu, 2000 yılında 2600'e, 2009 yılında ise 3000'in üzerine ulaşmıştır. Kasabanın ilk belediye başkanı ise Anavatan Partisi'nden seçilen Nurettin Taşkın'dır.
Ekonomik Faaliyetler, Tarım ve Besicilik
Aşağımahmutlar, tarıma son derece elverişli olan verimli topraklarıyla bilinmektedir. Bu topraklar sayesinde Kırıkkale ve çevresinin sebze ile meyve ihtiyacının önemli bir bölümü bu bölgeden karşılanmaktadır. Tarımsal faaliyetlerin yanı sıra, yerleşimde küçükbaş ve büyükbaş hayvan besiciliği de önemli bir geçim kaynağı olarak varlığını sürdürmektedir.