Minyeli Abdullah romanıyla Türk edebiyatında derin izler bırakan yazar, gazeteci ve emekli astsubay Ömer Okçu, Hekimoğlu İsmail müstear adıyla tanınan, 1932 yılında Erzincan'da dünyaya gelmiş ve 15 Ocak 2022'de İstanbul'da vefat etmiştir. Dedesinin adını mahlas seçerek edebiyat dünyasına adım atan yazar, askerlik mesleğinin yanında yürüttüğü fikir ve yazı hayatıyla yüz binlerce okura ulaşmayı başardı. Zorluklarla geçen çocukluğu ve askeri kariyeri, onun eserlerindeki derin gözlemlerin kaynağını oluşturdu.
Zorluklarla Dolu Bir Gençlik ve Askeri Yıllar
Erzincan'da yoksul bir ailenin üçüncü evladı olarak doğan Ömer Okçu, Fahri ve Mahbube çiftinin çocuğuydu. Babası İstiklal Savaşı'nda gazi olmuştu. Evin harap halini onarmak için madalyasını satmak zorunda kalan bir babanın gölgesinde büyüdü. Evinde hiç kitap olmayan bu çocuk, 1939'daki Erzincan depremiyle sarsıldı. Bu büyük felakette üç kardeşini kaybetti, kendisi ise anne babasıyla enkazdan yaralı kurtuldu. Ancak bir yıl sonra okuluna dönebildi. Okçu, memleketi Erzincan'da 1946 senesinde ilkokulu, 1950 yılında ise ortaokulu başarıyla bitirdi. 1950 senesinde İstanbul'a giderek Zırhlı Birlikler Okulu'na kaydolarak askerlik hayatına ilk adımını attı. Bu yıllarda ayrıca Davutpaşa futbol takımında üç yıl forvet ve orta saha oyuncusu olarak ter döktü.
Zırhlı Birlikler Okulu'ndaki askeri tahsilinin ardından genç astsubay, Kartal Maltepe'deki birinci zırhlı tugay bünyesinde tank astsubayı rütbesiyle ordu kadrosundaki fiili görevine resmen adım atmıştır. Erzurum Kandilli'deki görevine devam eden Okçu, 1960 yılında Hava Kuvvetleri'ne geçerek füzeci oldu. Elektronik eğitimi almak amacıyla Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildi ve orada füzeler üstüne uzmanlaştı. Mesleki eğitimler kapsamında Amerika'ya on kereden fazla giden Okçu, Avrupa'nın pek çok kentini de görev icabı ziyaret etti. 1958 yılında Atlas Okyanusu üzerindeki uçuşunda, motor arızası nedeniyle çok ciddi bir ölüm tehlikesi atlattı. Ordudaki disiplinli hayatı severek sürdüren astsubay, kendi gayretleriyle şu dilleri ve becerileri edinmeyi başarmıştır:
- Kur'an okuma
- Arapça
- İngilizce
- Osmanlıca
Said Nursi ile 1957 yılında tanışarak onun talebeleri arasına katıldı. Ardından Mehmet Kırkıncı'nın sohbetlerine iştirak eden yazar, 1970'li yıllarda da Fethullah Gülen'e talebe oldu. Askerlik hayatında Nurcu kimliği nedeniyle amirlerine şikayet edilse de bilgisi ve gayreti sayesinde görevine devam etti. Buna karşın resmi mahkeme kararı olmadan komutan emirleriyle defalarca hapis cezası aldı. 1959'da Şermin Hanım ile evlendi, bu evlilikten Osman ve Ayşe isimli iki çocukları oldu. 1972 yılında ordudan emekliye ayrıldı.
Edebiyat Serüveni ve Minyeli Abdullah
Yazı hayatına 1967'de haftalık yayımlanan İttihad gazetesi ile giriş yapan yazar, kendisini gizlemek amacıyla dedesinin ismi olan Hekimoğlu İsmail takma adını benimsedi. Yazarın geniş kitlelerce tanınmasını ve sevilmesini sağlayan en mühim yapıtı Minyeli Abdullah romanı oldu. Bu eseri yazarken maddi imkansızlıklar sebebiyle kağıt bulamayıp çöplerden topladığı kağıtları kullandı. Romanı hem ordudan, hem ailesinden hem de çevresinden gizli bir şekilde tamamlamayı başardı. İlk olarak Babıali'de Sabah gazetesinde tefrika edilen ve ardından 1968 yılında kitaplaşan bu ünlü yapıt, bir dönem yasaklansa da sonrasında serbest kalarak milyonlarca okura ulaşmayı başarmıştır. Yeni Asya'da beş yıl köşe yazdı. 1975'te Sur dergisini çıkarmaya başladı. Aynı sene Türdav'ın, 1982'de ise bugün oğlunun yönettiği Timaş Yayınları'nı kuran ortaklar arasında yer aldı. Kariyeri boyunca kırktan fazla eser üreten Hekimoğlu İsmail, yurt içinde ve yurt dışında yüzlerce konferans vererek fikirlerini paylaştı. Edebiyat alanındaki bu katkıları nedeniyle Harran Üniversitesi tarafından fahri Edebiyat Doktoru unvanına layık görüldü.
Zorlu Davalar ve Son Yılları
Fikirleri ve yazıları sebebiyle 1950 yılından başlayarak sürekli mahkemelerle, gözaltılarla karşı karşıya kaldı. DGM mahkemelerinde 163. maddeden yargılandı. Zaman Gazetesi'nde 1988'den itibaren köşe yazıları yazan Okçu, 1992 yılındaki bir makalesi sebebiyle mahkum oldu. Zaman Gazetesi'nde kaleme aldığı makaleleri sebebiyle yargılanan yazar, Türk Ceza Kanunu'nun ilgili maddesini ihlal ettiği gerekçesiyle bir yıl hapis cezasına çarptırılarak yetmiş iki gün cezaevinde kalmıştır. Yazar, hayatının son yirmi yılını ise ciddi sağlık sorunlarıyla mücadele ederek geçirdi. 2002 senesinin Şubat ayında geçirdiği felç nedeniyle sol eli ve sol bacağını kullanmakta kalıcı güçlükler yaşadı. Askerlik yıllarında edindiği kep takma alışkanlığını sivil hayatında da ömrünün sonuna kadar korudu ve hep kepiyle hatırladı. Türk edebiyatının ve düşünce dünyasının bu üretken kalemi, 15 Ocak 2022'de İstanbul'da hayata gözlerini yumdu.