Türk edebiyatının en özgün seslerinden biri olan şair ve yazar Abdurrahman Cahit Zarifoğlu, 1 Temmuz 1940 tarihinde Ankara'da dünyaya geldi. Kaleme aldığı derinlikli şiirleri, romanları, öyküleri ve çocuk kitaplarıyla geniş kitlelerin ruhuna dokunan yazar, amansız bir hastalık nedeniyle 7 Haziran 1987'de İstanbul'da 47 yaşında hayata gözlerini yumdu. Kendine has tarzıyla edebiyat dünyasında derin izler bırakan sanatçı, yaşamı boyunca geleneksel ve modern unsurları başarıyla harmanlamıştır.
Anadolu'dan Esen Rüzgar: Çocukluk ve İlk Gençlik Yılları
Baba tarafından Kafkasya'dan göç edip Maraş'a yerleşen bir aileye mensup olan Cahit Zarifoğlu'nun babası hâkimlik yapan Niyazi Bey, annesi ise Maraşlı Evliyazâdeler ailesinden Şerife Hanım'dır. Yazar, okula başlamadan önce annesi, anneannesi ve mahalle hocalarından okuma yazmayı, resim yapmayı ve Kur'an okumayı öğrendi. Babasının görevi nedeniyle çocukluğu Silvan, Baykan, Siirt, Siverek, Kızılcahamam ve Ankara'da geçti. İlköğrenimine Siverek'te başlayıp ortaöğrenimini 1951 yılında döndükleri Maraş'ta tamamladı. Lise son sınıfta beklemeli olduğu dönemde vekil öğretmenlik yaptı. Pilotluk tutkusuyla 1961 yazında Eskişehir'de Türk Hava Kurumu'nun uçuş kurslarına katılarak Millî Model Uçak B Sertifikası aldı.
Edebiyat Serüveni ve Yedi Güzel Adam'ın Doğuşu
Maraş Lisesi'nde okurken Erdem Bayazıt, Mehmet Akif İnan, Rasim Özdenören ve Alaeddin Özdenören gibi isimlerle Hamle dergisini yeniden çıkardı. Maraş'taki yerel gazetelerde sanat-edebiyat sayfaları hazırladı. 1962'de tek sayılık Açı dergisini çıkaran şair, aynı yıl İstanbul'da Sezai Karakoç ile tanıştı. Edebi arayışlarıyla 1965 yılında Yeni İstiklâl gazetesinde Abdurrahman Cem adıyla ilk şiirlerini yayımladı. Ardından Diriliş Dergisi'nde şiirleri ve İns adlı uzun hikâyesi okuyucuyla buluştu. Eserleri Yeni Dergi, Soyut, Türk Dili ve Papirüs gibi mecralarda yer buldu. 1969'dan itibaren ise Ankara'da Nuri Pakdil'in yönettiği Edebiyat dergisine katkı sundu.
Takvimler 1976'ı gösterdiğinde Rasim Özdenören, Erdem Bayazıt, Mehmet Akif İnan, Alaeddin Özdenören ve Ersin Gürdoğan ile birlikte Mavera dergisini kurdu. Dönemin diğer dergilerinin kesintili yayını karşısında süreklilik hedefleyen bu aylık dergi 1990'a kadar 164 sayı yayımlandı. Şairin ünlü Yedi Güzel Adam şiir kitabındaki eserler Mavera için yazılmıştır. Bu kitap sonrasında kurucu kadro 'Yedi Güzel Adam' adıyla anılmaya başlamıştır. Zarifoğlu, dergiyle birlikte kurulan Akabe Yayınları bünyesinde günlüklerini ve şiirlerini kitaplaştırdı.
Almanya Yılları, Askerlik ve TRT Dönemi
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı bölümüne 1961'de başlayıp 1971'de mezun olan Zarifoğlu, öğrencilik yıllarında sekreterlik ve çevirmenlik yaptı. Mezuniyet sonrası özel bir lisede Almanca öğretmenliği yürüttü. 1967 ve 1973 yıllarında Almanya'ya giderek Goethe Enstitüsü'nün dil kurslarına devam etti, Avrupa şehirlerini dolaştı. Sanatının içsel boyutunda Alman şiiriyle ve Rainer Maria Rilke ile önemli ortak noktalar bulunmaktadır.
Askerliğini 1973'te Sarıkamış'ta yapmaya başlayan yazar, 1974'te Kıbrıs Barış Harekâtı'nda da yer alıp 1975'te terhis oldu. Dönüşünde Ankara'da bir kamu kuruluşunda ve TRT Genel Müdürlüğü'nde çevirmenlik yaptı. Kurumda raportör, araştırma görevlisi, uzman ve şef olarak çalışıp 1983'te İstanbul'a taşındı. Yeni Devir, Millî Gazete, Zaman gazeteleri ile İslam ve Gülçocuk dergilerinde Ahmet Sağlam, Vedat Can gibi takma adlarla yazdı. Son şiirleri Yedi İklim dergisinde çıktı.
Edebi Mirası ve Çocuk Edebiyatındaki İzleri
Zarifoğlu, 1976 yılında Berat Zarifoğlu ile evlendi; nikâh şahidi Necip Fazıl Kısakürek oldu. Betül, Ahmet, Ayşe Hicret ve Arife adında dört çocuğu dünyaya geldi. Çocuk edebiyatı dalındaki çalışmalarıyla 1984'te Türkiye Yazarlar Birliği ödülünü kazandı. Şiir ve Edebiyat Girişimi tarafından 2003'ten beri her yıl ölüm yıldönümünde Cahit Zarifoğlu Ödülü verilmektedir. Adı Ankara Etimesgut, İstanbul Başakşehir, Beylikdüzü, Ataşehir, Kahramanmaraş Merkez, Konya Selçuklu ve Beyşehir'deki çeşitli eğitim kurumlarında, Pendik'te bir caddede ve Esenler'de bir bilgi evinde yaşatılmaktadır.
Şairin en belirgin sanatsal özelliği, düşsel ve imgesel gücü yüksek, oldukça uzun şiirler yazmasıdır. Zarifoğlu'nun geride bıraktığı başlıca eserleri şunlardır:
Şiir Kitapları
- İşaret Çocukları (1967)
- Yedi Güzel Adam (1973)
- Menziller (1977)
- Korku ve Yakarış (1986)
- Şiirler (1989)
Öykü ve Romanları
- İns (1974)
- Mahalle Kavgası (1985)
- Hikâyeler (1996)
- Savaş Ritimleri (1985)
- Ana (1991)
Çocuk Kitapları
- Serçekuş (1983)
- Katıraslan (1983)
- Ağaçkakanlar (1983)
- Yürekdede ile Padişah (1987)
- Küçük Şehzade (1987)
- Derya (1987)
- Motorlu Kuş (1987)
- Gülücük (1989)
- Kuşların Dili (1989)
- Ağaç Okul (1990)
- Çocuklarımızla Atlara Biniyorduk (2006)
Diğer Eserleri
- Yaşamak (1987)
- Bir Değirmendir Bu Dünya (1986)
- Zengin Hayaller Peşinde (1999)
- Sütçü İmam (1987)
- Rilke'nin Romanında Motifler (araştırma-çeviri)