TBMM'nin Tarihi ve Kuruluşu
Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM), Türkiye Cumhuriyeti'nin yasama organıdır. 23 Nisan 1920'de Osmanlı Devleti'nin İtilaf Devletleri'nce işgaline ve Meclis-i Mebûsan'ın İstanbul'un işgalinin ardından kapatılmasına direniş göstermek üzere, Mustafa Kemal ve silah arkadaşlarının öncülüğünde Ankara'da kurulmuştur. "Egemenlik, kayıtsız şartsız milletindir" ilkesi, TBMM'nin varoluşunun temel dayanağını oluşturur.
Görevi, Yetkileri ve Anayasal Sınırları
TBMM'nin asli görevi yürütmeyi denetlemektir ve yasama erkini kullanır. Yasama yetkisi, kanun yapma yetkisidir ve yapılan yasalar Anayasa'ya aykırı olamaz. TBMM'nin Anayasa'da değişiklik yapma yetkisi bulunsa da, bu yetki Anayasanın Başlangıç bölümündeki anlayışla ve anayasal bütünlükle sınırlıdır. Tali kurucu iktidar olan meclis, diğer anayasal devlet organlarından üstün değildir. Anayasa'nın 6. maddesi uyarınca, hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasa'dan almayan bir yetkiyi kullanamaz.
Kuvvetler Ayrılığı ve İş Bölümü
Millete ait egemenlik yetkileri kuvvetler ayrılığı prensibi ile yürütülür. Kuvvetler ayrımı, devlet organları arasında bir üstünlük sıralaması anlamına gelmeyip, belli devlet yetki ve görevlerinin kullanılmasından ibaret medeni bir iş bölümü ve iş birliğidir. Üstünlük ancak Anayasa ve kanunlarda bulunmaktadır.
Seçimler ve Meclis Yapısı
Milletvekili genel seçimleri, beş yılda bir serbest, eşit, tek dereceli, genel oy esaslarına göre ve yargı organlarının genel yönetim ve denetimi altında yapılır. Seçilen milletvekili adayları, Anayasaya bağlı kalacağına dair Türk milleti önünde yemin ederek 5 yıllığına meclis üyeliği hakkı kazanırlar ve yasama dokunulmazlığına sahiptirler. Meclisin resmi toplantı yeri, Ankara Bakanlıklar'da yer alan Genel Kurul Salonu'dur.