Türk Tarih Kurumu'nun Kuruluşu ve Tarihçesi
Türk Tarih Kurumu (kısaca TTK), Türk tarihinin ilk kaynaklardan araştırılması amacı ile Mustafa Kemal Atatürk'ün direktifi sonucu 15 Nisan 1931'de kurulmuş bir araştırma kurumudur. İlk olarak Türk Tarihi Tedkik Cemiyeti adıyla örgütlenen kurumun adı 1935 yılında "Türk Tarihi Araştırma Kurumu", daha sonra ise "Türk Tarih Kurumu" olarak değiştirilmiştir. 664 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile ayrı bir kamu tüzel kişiliğine sahip olan kurum, 1983 yılında kurulan Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumunun denetim ve gözetimine bağlanmıştır.
Bilimsel Faaliyetler, Yayınlar ve Kazılar
Kurumun temelini oluşturan 16 kişilik heyet, ilk olarak "Türk Tarihinin Ana Hatları" adlı bir çalışma yayımlamıştır. Kurum, faaliyet gösterdiği dönem boyunca dört ciltlik lise tarih kitabını, İsmail Hakkı Uzunçarşılı'nın "Anadolu Beylikleri"ni, bazı kazı raporlarını, Piri Reis'in "Kitab-ı Bahriye" eserini ve haritasını basmış; 1937 yılından itibaren ise Belleten dergisini yayınlamaya başlamıştır. 1935 yılında kurumun kendi olanakları ve çalışanları ile Alacahöyük Kazısı başlatılmıştır.
Türk Tarih Kongreleri
Türk Tarih Kurumu, ilmî araştırma ve yayınlarının yanı sıra düzenli olarak milletlerarası nitelikte Türk Tarih Kongreleri düzenlemektedir. Birincisi 2-11 Temmuz 1932 tarihleri arasında gerçekleştirilen bu kongrelerin ikincisi 20-25 Eylül 1937 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda uluslararası nitelikte yapılmıştır. Dolmabahçe Sarayı'ndaki II. Kongre kapsamında tarih öncesinden Cumhuriyet dönemine dek gelişen büyük uygarlıkları canlandıran bir sergi düzenlenmiş ve bu sergi Mustafa Kemal Atatürk'ün ölümüne dek sarayda kalmıştır.
Türk Tarih Kurumu Binası
Çalışmalarına ilk olarak Ankara'daki Türk Ocağı Halk Evleri binasında başlayan kurum, 1940 yılı sonunda Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi binasına taşınmıştır. 12 Kasım 1967 tarihinde ise mimarlar Turgut Cansever ve Ertur Yener tarafından tasarlanan kendi binasına geçmiştir.