Tarihçe ve Kuruluş
Silifke, antik dönemde Seleucia ad Calycadnum şehri üzerine kurulmuştur. Büyük İskender'in komutanlarından ve Suriye Krallığı'nın kurucusu Selevkos I Nikator, şimdiki Taşucu'nun olduğu yerde İyonluların "Holmi" adıyla kurduğu koloniyi ele geçirmiş; halkını kıyıdaki Holmi'den (Akliman) 12 km içeriye yerleştirerek "Selevkos'un Şehri" anlamına gelen bu antik kenti kurmuştur. Helenistik dönemde Selefkoslar ve Ptolemeos (Mısır) krallıkları arasında sıkça el değiştiren kent, Roma İmparatorluğu'nun MS 395 yılında ikiye bölünmesinin ardından Bizans yönetimine girmiş ve Ayatekla'nın varlığı nedeniyle önemli bir hac merkezi hâline gelmiştir. Kurtuluş Savaşı'nın ardından 1924-1933 yılları arasında İçel ilinin merkezi olan Silifke, 1933'ten sonra ise Mersin ile birleştirilerek bu ilin bir ilçesi konumuna getirilmiştir.
Coğrafya ve Eşsiz Göksu Deltası
Silifke ilçesini ortadan ikiye bölen Göksu (Kalykadnos) Irmağı, bölgeye benzersiz bir coğrafi ve doğal karakter kazandırmaktadır. Göksu Irmağı'nın denize ulaştığı delta ile bu deltada oluşan Akgöl ve Paradeniz lagünleri, dünyanın en önemli kuş toplanma merkezlerinden ve sulak alanlarından biri olarak kabul edilmekte ve bu sebeple Ramsar alanı statüsü taşımaktadır. Deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 25 metre olan ilçenin Yeşilovacık beldesi sınırlarındaki koylar Akdeniz foklarının üreme bölgesidir. Ayrıca Akdeniz'in gözde tatil beldelerinden olan Susanoğlu ve Taşucu da Silifke'ye bağlıdır.
Tarihi ve Turistik Zenginlikler
Zengin tarihi geçmişiyle dikkat çeken Silifke, pek çok önemli turistik merkeze ev sahipliği yapmaktadır. İlçenin en bilinen sembollerinden biri olan Silifke Kalesi'nin yanı sıra Cennet-Cehennem Obrukları, Jüpiter Tapınağı, Tisan Yarımadası'ndaki Aphrodisias Antik Kenti, Barborossa Koyu ve Astım Mağarası görülmesi gereken başlıca yerler arasındadır. Ayrıca Uzuncaburç, Ayatekla, Tokmar Kalesi, Liman Kalesi ve Mancınık Kalesi gibi tarihi ve arkeolojik yapılar da yörenin önemli turizm değerlerini oluşturmaktadır.
Verimli Topraklar ve Mutfak Kültürü
Alüvyonlu yapısıyla oldukça verimli olan Silifke Ovası'nda seracılık faaliyetleri son derece yaygındır ve bu sayede yılda üç farklı ürün alınabilmektedir. Ovada domates, çilek, salatalık, çeltik ve yer fıstığı gibi ürünlerin yanı sıra narenciye (portakal, mandalina, limon), zeytin ve nar yetiştiriciliği de yoğun olarak gerçekleştirilir. Tarımın yanı sıra zengin bir yemek kültürüne de sahip olan ilçede yüksük çorbası, batırık, arabaşı, ülübü ve keşkek en önemli yöresel lezzetlerdendir. Tatlılar arasında mekik tatlısı öne çıkarken, ilçenin en meşhur ve simgesel lezzetleri ise şüphesiz meşhur yoğurdu ve yayık ayranıdır.