Seddülbahir Cephesi (Seddülbahir Çıkarması), Çanakkale Savaşı'nın son derece kritik bir parçası olarak 25 Nisan 1915 tarihinde başlamıştır. İtilaf Devletleri tarafından Seddülbahir bölgesine beş ayrı noktadan gerçekleştirilen bu çıkarmalar, her iki tarafın da ağır kayıplar verdiği çok şiddetli çatışmalara sahne olmuştur. Haziran ayının sonlarında Osmanlı kuvvetlerinin düşman ilerleyişini durdurmasıyla çıkarma başarısız olmuş, cephede savaşın sonuna kadar etkisiz siper çatışmaları devam etmiştir. Bölge, Osmanlı Devleti'nin zaferiyle taçlanan bir savunma alanıdır.
Savaş Öncesi Birliklerin Durumu ve Müttefik Planı
Gelibolu Harekâtı için General Sır Ian Hamilton emrine toplam 75 bin kişilik bir kuvvet verilmiştir. Bu gücü; Anzak Kolordusu (25.700), Britanya 29. Tümeni (17.000), 1. Fransız Tümeni (16.700), 1. İngiliz Deniz Piyade Tümeni (10.800) ve Anzak Tugayı (4.800) oluşturmaktaydı. Seddülbahir kumsallarının dar olması nedeniyle General Hamilton çıkarmayı beş ayrı noktadan yapmayı kararlaştırmıştır: Sığırini (Morto) Koyu – Hisarlık Burnu, Ertuğrul Koyu, Tekke Koyu, İkiz Koyu ve Zığındere Koyu. Planın ana hedefi, bu noktalardan karaya çıkan müttefik güçlerinin Alçıtepe'yi ele geçirerek Kilitbahir platosuna ilerlemesi ve buradaki Osmanlı top bataryalarını susturarak Çanakkale Boğazı'nın girişini Birleşik Donanma'ya açmasıydı.
Osmanlı Ordusunun Savunma Düzeni
Bölgenin savunulmasından sorumlu olan 5. Ordu Komutanı Mareşal Liman Von Sanders, 3. Kolordu'yu Gelibolu Yarımadası'nda görevlendirmiştir. Yarımadanın güney kesimi, Albay Halil Sami Bey komutasındaki 9. Tümen'in sorumluluk alanıdır. Albay Halil Sami Bey, Mareşal Sanders'in talimatı gereği birliklerinin büyük kısmını derinlikte tutmaktaydı. Seddülbahir bölgesinde ise Binbaşı Kadri Bey komutasındaki 26. Alay konuşlanmıştı. Alay'ın Binbaşı Mahmut Sabri Bey komutasındaki 3. Taburu'na bağlı 10. Bölük Ertuğrul Koyu'nda, 12. Bölük ise Tekke Koyu'nda savunma tedbirleri almıştır. Çıkarma öncesi Osmanlı askerlerinin gündüzleri görünmeme emrine kesin uyması, müttefiklerin savunma kuvvetleri hakkında önceden bilgi edinmesini engellemiştir.
Gerçekleşen Çıkarmalar ve Kahramanca Direniş
Hazırlık ateşinin ardından başlayan çıkarmalarda şiddetli çatışmalar yaşanmıştır. Zığındere Koyu'na yapılan baskın tarzındaki çıkarmada, bölgede başlangıçta Osmanlı birliği bulunmasa da intikal eden Türk kuvvetlerinin inatçı taarruzları sonucu müttefikler 26 Nisan 1915 sabahı sahili tahliye etmek zorunda kalmıştır. İngilizlerin Y kumsalı adını verdiği Pınariçi Koyu'na yapılan sürpriz çıkarma ise kıyının çok yüksek ve dik olması sebebiyle burasının savunulmayacağı düşünülerek planlanmıştır. İkiz Koyu'nda ise Osmanlı 2. Tabur 6. Bölük'e bağlı bir manga kadar küçük bir unsur, Lancashire Fusiliers Taburu'nun çıkarmasına karşı direnmiştir. Seddülbahir Cephesi'nde sergilenen bu kahramanca mücadele, müttefiklerin ilerleyişini durdurarak büyük bir Osmanlı zaferiyle sonuçlanmıştır.