Sarısu, Türkiye'nin Doğubayazıt bölgesinden doğarak Türkiye sınırlarını aşan ve İran topraklarına geçen önemli bir sınıraşan akarsudur. Balık Gölü'nden çıkan bir gideğen olarak yolculuğuna başlayan akarsu, sularını Doğubayazıt Sazlığı'ndan almakta ve Tendürek Dağı'ndan doğan kaynaklar ile beslenmektedir. Hazar Denizi havzası içerisinde yer alan Sarısu, İran topraklarında Aras Nehri'nin sağ kolu olan Zengimar Çayı'na dökülmektedir.
Sarısu Vadisi ve Tarihi Önemi
Coğrafi açıdan büyük bir öneme sahip olan Sarısu vadisi, Doğu Anadolu'yu İran'a bağlayan en kolay ulaşım yolunu sunmaktadır. Bu elverişli coğrafi yapısı nedeniyle vadi, tarihi zamanlardan itibaren bölgenin en önemli ve aktif ulaşım hatlarından biri olarak kullanılmıştır.
Çevresel Etkiler ve Kuruyan Göller
Sarısu akarsuyunun vadisinin derinleştirilmesi, havzadaki diğer doğal su kaynaklarının dengesini doğrudan etkilemiştir. Doğubayazıt'ta, Ağrı Dağı'nın güneybatısında (GB) bulunan volkanik set göllerinden Saz Gölü ve Şeyhli Gölü, akarsu vadisinin derinleştirilmesi sebebiyle kurumaya başlamıştır.
1955 Karasu ve Sarısu Protokolü
Sınıraşan bir akarsu olan Sarısu, iki ülke arasındaki su paylaşımı anlaşmalarına da konu olmuştur. 18 Kasım 1955 yılında Türkiye ile İran arasında Karasu ve Sarısu akarsularının sularının paylaşılması amacıyla resmi bir protokol imzalanmıştır. Bu protokolün 7. maddesi uyarınca; Türkiye'nin kendi kullanım miktarına bakılmaksızın, kurak dönemler de dahil olmak üzere saniyede 1,8 metreküpten (1,8 m³/sn) az su bırakılmayacağı karara bağlanmıştır.