Doğal ve Tarihi Zenginlikleriyle Refahiye
Refahiye, Erzincan iline bağlı, zengin flora ve faunasıyla öne çıkan tarihi bir ilçedir. Erzincan il merkezine 69 kilometre uzaklıkta konumlanan ilçenin yüzölçümü 1.808 kilometrekare olup, deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.588 metredir. Coğrafi yapısı genel olarak dağlık olan Refahiye'nin batısında, Sivas'ın İmranlı ilçesi ile doğal bir sınır oluşturan ve 50 kilometre mesafedeki dağ köylerinden bile çıplak gözle seçilebilen heybetli Kızıldağ yer alır. Doğusunda ise uluslararası bir güzergah olan E-80 karayolunun geçtiği 2.100 metre rakımlı Sakaltutan Geçidi bulunur. İlçenin güneyinde, Kemah sınırında uzanan Gülendağı ise geniş sarıçam (Pinus sylvestris) popülasyonu ve zengin doğal yaşamı ile dikkat çekmektedir.
Gercanis'ten Refahiye'ye Uzanan Tarih
İlçenin köklü tarihi incelendiğinde, yerleşimin 1566-1871 yılları arasında Kemah Sancağı'na bağlı diğer dört nahiyeyle birlikte Erzincan Sancağı'na bağlı olan Gercanis (bugünkü Günyüzü köyü) bölgesinde kurulduğu görülür. Ancak konumunun dağlık ve sarp olması asayiş sorunlarına yol açtığından, yerleşim 1872 yılında şimdiki yerine taşınmıştır. 17. yüzyılın ünlü seyyahı Evliya Çelebi seyahatnamesinde bölgeden "Kercas" adıyla bahsetmiş, yörenin idari durumu ve hayvancılık ekonomisine değinmiştir. 1882 yılında nahiye merkezi olan yerleşime çevre nahiyeler ve köyler bağlanmıştır. 1884'te Erzincan mutasarrıfı Şerif Paşa, Gercanis adının yabancı bir kelime olması sebebiyle, bölgenin havasının, suyunun güzelliği ve ormanlık yapısından esinlenerek "müreffeh bir yer" anlamına gelen Refahiye ismini vermiştir. Tarihi süreçte Ermeni mezalimini önlemek adına 3 Kasım 1891'de Çardaklı Boğazı'ndaki süvari muhafızları bölgeye sevk edilmiştir. 1923 yılında belediye teşkilatına kavuşan ilçe, 1939 ve 1992 depremlerinde büyük hasar görmüştür.
Dumanlı Yaylaları ve Doğa Turizmi
Refahiye, eşsiz doğasıyla hem yaz hem de kış turizmi açısından büyük bir cazibe merkezidir. İlçe merkezine 10 kilometre mesafede, Soğukgöze ve Karaçam mevkileri arasında yer alan 2.000 metre yükseklikteki Dumanlı yaylaları; soğuk su kaynakları, göleti, piknik alanları, yemyeşil çam ormanları ve kayak olanakları ile ziyaretçilerine benzersiz bir deneyim sunar. Karadeniz iklimi ile Doğu Anadolu karasal ikliminin kesişim noktasında bulunan ilçede, iklim özellikleri bölgelere göre farklılık gösterir. E-80 karayolunun kuzeyinde Karadeniz iklim özellikleri görülürken; güney kesimdeki Doğandere ve Gümüşakar bucaklarına bağlı köylerde sert karasal iklim etkindir. Bu mikroklima alanlarında dut, kayısı ve üzüm gibi tarım ürünleri yetiştirilebilmektedir.
Tarım, Hayvancılık ve Geleneksel Bal Festivali
İlçenin ekonomisi tarihsel olarak tarım ürünlerine dayanmakta olup çavdar, buğday, bakliyat, ceviz, kavun ve karpuz üretimi yapılmıştır. Son 20 yılda yaşanan göçler ve azalan nüfus nedeniyle tarımsal çeşitlilik azalmış; temel geçim kaynakları hayvancılık, mandıracılık ve yüksek kaliteli bal üretimi üzerine yoğunlaşmıştır. İlçede üretilen kaliteli balların tanıtımı amacıyla her yıl Ağustos ayında geleneksel olarak bal festivali düzenlenmektedir. Yerel ekonomiye katkı sağlayan diğer bir unsur ise ilçede yer alan kablo fabrikasıdır.