Porsuk Çayı (antik adıyla Tembris), Ege ve İç Anadolu Bölgelerinde akış gösteren, 448 kilometre uzunluğuyla Sakarya Nehri'nin en uzun kolu olan önemli bir akarsudur. Aksu Dağı'nın kuzey yamacından inen Bayatçık Deresi ile Kütahya - Uşak sınırındaki Murat Dağı'nın kuzey yamacından inen Kızıltaş Suyu'nun birleşmesiyle doğmaktadır. Kış mevsiminde sık sık donmasıyla bilinen bu akarsu, 10.869 km² havza alanına sahip olup, debisi 15 m³/sn seviyesini geçmemektedir.
Porsuk Çayı'nın Güzergahı ve Kolları
Kütahya Ovası'ndan geçen çay, Eskişehir kentinin güneybatısında konumlanan ve 1948 ile 1971 yıllarında iki aşamalı olarak hizmete giren Porsuk Barajı'nda toplanır. Buradan Eskişehir Ovası'na ve Eskişehir kent merkezine ulaşan Porsuk Çayı, yolculuğunu Yassıhüyük karşısında, Polatlı'nın Kıranharmanı köyünde Sakarya Nehri'ne dökülerek tamamlar. Akarsuya güneyden Kokar Çayı, Murat Çayı, Çat Dere, Porsuk Dere, Değirmen Dere, Felent Çayı, Kuduzlu Dere, Kınık Dere, Kargın Dere, Musaözü Deresi ve Uludere katılırken; doğu ve kuzey yönlerinden ise Sarısu Çayı, Sarısungur Deresi, Mihalıççık Deresi, Muttalıp Deresi ve Pürtek Deresi Porsuk'a bağlanmaktadır.
Temizlik Çalışmaları ve Kente Yeniden Kazandırılması
Uzun yıllar boyunca evsel ve endüstriyel atıkların döküldüğü bir yer haline gelen Porsuk Çayı, Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen döneminde başlatılan kapsamlı temizlik çalışmalarıyla rehabilite edilmiştir. Yıllar süren özverili faaliyetlerin ardından 2000'li yıllarda temiz bir görünüme kavuşturularak şehre kazandırılmıştır. Çayın ekolojik sağlığını korumak adına 2020 ve 2025 yıllarında suyun kademeli olarak kesilmesiyle dip temizliği çalışmaları yürütülmüş ve tabanda biriken çöküntü çamur arındırılmıştır.