Ortaköy'ün Tarihi ve Kökeni
Eski adıyla Kıpti veya Orta Viran olarak bilinen Ortaköy, Osmanlı Devleti’nin son yıllarında kurulan köylerdendir. Mut’un idari yapısı hakkında Osmanlı Hükûmeti’ne sunulan 2 Aralık 1913 tarihli rapora göre Ortaköy, Mut merkez kazaya bağlı 24 haneli, 160 nüfuslu (73 kadın, 87 erkek) ve "Kıpti" adıyla kayıtlı bir yerleşim yeridir. Mahalle halkının çoğunluğu Abdal Alevilerinden oluşmaktadır.
Nüfus Gelişimi ve Demografik Yapı
Cumhuriyet döneminde köy nüfusunun istikrarsız bir seyir izlediği görülmektedir. 1935 yılında 71 kişi olan nüfus, 1940'ta 147'ye yükselmiş; sonrasında düşüşe geçerek 1945'te 117'ye inmiştir. Tarihsel süreç boyunca görülebilen en yüksek nüfus rakamına 1985 yılında 287 kişi ile ulaşılmış, takip eden yıllarda ise nüfus tekrar dalgalı bir düşüş trendine girmiştir. 2025 yılı nüfus verilerine göre mahallede yaşayan kişi sayısı 219'dur.
Coğrafi Konumu ve Çevresel Özellikleri
Mersin il merkezine 163 kilometre, Mut ilçe merkezine ise sadece 3 kilometre uzaklıkta bulunan Ortaköy, Mut'un kuzeyinde yer alır. Mahalle, Karaman asfaltı üzerindeki düz arazide konumlanmıştır. Köyün yerleşim düzeni, karayolunun sağındaki küçük bir tepenin dibindeki düzlükte toplu halde kümelenmiş beyaz badanalı evlerden oluşmaktadır.
Doğal Yapısı ve Bitki Örtüsü
Ortaköy'deki beyaz badanalı evlerin arasında incir, erik, nar ve dut gibi çeşitli meyve ağaçları yer almaktadır. Köyün kuzeyinde yükselen küçük tepe, üzerindeki birkaç çalılık dışında neredeyse tamamen çıplak durumdadır. Buna karşılık güneyindeki tepeler ise seyrek çam ağaçları ve yabani çalılıklarla kaplıdır.