İmamoğlu'nun Coğrafi Yapısı ve İklimi
İmamoğlu, Adana ilinin Akdeniz Bölgesi sınırları içerisinde yer alan, 445 km² yüzölçümüne sahip bir ilçesidir. Deniz seviyesinden ortalama 76 metre yükseklikte bulunan yerleşimin arazileri genel olarak ovasal özellikler göstermekte olup, tarıma son derece elverişli alüvyonal topraklar ağırlıktadır. İlçenin kuzey kesimlerinde ise karstik yer şekillerine rastlanmaktadır. Bölgede yazları sıcak ve kurak, kışları ise ılık ve yağışlı geçen tipik Akdeniz iklimi radikal bir biçimde görülür; yağışlar genellikle yağmur ve dolu şeklinde gerçekleşir. Adana il merkezine 46 km, Kozan ilçe merkezine ise 27 km mesafede bulunan ilçe; Adana'dan Kozan, Feke, Saimbeyli ve Tufanbeyli'ye ulaşım sağlayan önemli bir yol güzergâhı üzerinde yer almaktadır.
En Eski Yerleşim İzleri ve Antik Kalıntılar
Bölgedeki ilk insanlık izleri ve en eski yerleşim kalıntıları, Çörten köyünün Pekmezci Mahallesi sınırlarında yer alan "Altınini" kalıntıları ile Koyunevi köyünde bulunan mozaik kalıntıları, mağaralar ve eski küplerden oluşmaktadır. Bunun yanı sıra Ufacıkören, Sokudaş, Ağzıkaraca ve Üçtepe gibi çevre köylerde, ayrıca Saygeçit ve Hürriyet mahallelerindeki tepelik alanlarda çeşitli ören yerleri tespit edilmiştir. Eski zamanlarda bataklık ve yoğun sivrisinek popülasyonu nedeniyle sıtma hastalığının yaygın olduğu bu bölgeye, suyu hızla tüketen okaliptus ağaçları dikilerek bataklıklar kurutulmuş ve böylece topraklar güvenli bir yaşam alanı hâline getirilmiştir.
Tarihsel Gelişim, Aşiretler ve Göçmen İskanları
Modern yerleşimin temelleri, 1865 yılındaki Fırka-i Islahiye olayından sonra Kozan ile Adana arasında güvenli ulaşım ve asayişin sağlanması amacıyla bölgeye bir han ve jandarma teşkilatı kurulmasıyla atılmıştır. Bu süreçte bölgedeki Avşarlar, Şimşekler, Sırkıntıoğulları, Kozanoğulları, Karsantıoğulları, Kırıntı, Hacılar ve Berber gibi Türkmen aşiretleri yerleşik hayata geçirilmiştir. İmamoğlu, tarih boyunca dışarıdan gelen Türk asıllı göçmenlerin de iskân edildiği önemli bir merkez olmuştur; 1936 yılında Romanya'dan gelen göçmenler Koyunevi, Yazıtepe ve Ayvalı köylerine yerleştirilmiş, 1938 yılında gelenler ise bugünkü ilçe merkezine yerleştirilmiştir. Ardından 1950 yılında Bulgaristan'dan gelen Türk asıllı göçmenler de bölgede iskân edilmiştir. Ayrıca ilçeye bağlı Uluçınar köyünde Tahtacı Türkmen Alevileri yaşamaktadır.
İdari Yapılanma ve Ekonomik Hayat
İmamoğlu adı 1917 yılından bu yana aynı şekilde kullanılmaktadır. Önceleri Koyunevi Köyü'ne bağlı bir mahalle statüsündeyken, 11 Mart 1941 tarihinde köy statüsü kazanmıştır. 1945 yılında kurulan İmamoğlu Pazarı bölgedeki ekonomik yaşamı büyük ölçüde hareketlendirmiş ve yerleşimin hızla gelişmesini sağlamıştır. 2 Ekim 1949'da Daimi Asayiş Karakolu kurulmuş, yerleşim 30 Temmuz 1959'da bucak statüsüne kavuşmuş ve 1964 yılında Belediye Teşkilatı faaliyete geçmiştir. Nihayet İmamoğlu, 19 Haziran 1987 tarih ve 3392 sayılı kanun ile Kozan ilçesinden ayrılarak bağımsız bir ilçe statüsü kazanmıştır. Günümüzde 27 mahallesi bulunan ilçede nüfusun büyük çoğunluğu geçimini tarım ve hayvancılık faaliyetleri ile sürdürmektedir.