Gürgentepe'nin Tarihsel Gelişimi ve Kökenleri
Ordu ilinin göz alıcı ilçelerinden biri olan Gürgentepe, tarihsel gelişim sürecinde bölgedeki yerleşim hareketliliğiyle dikkat çekmektedir. İlk olarak 7 Ağustos 1955 tarihinde Akmescit ve Ağızlar köylerinin birleşmesiyle, o dönem bağlı bulunduğu Gölköy ilçesine ait bir belde olarak belediye teşkilatına kavuşmuştur. Bölgenin idari yapısı zamanla gelişmiş ve Gürgentepe, 4 Temmuz 1987 tarihinde çıkarılan 3392 sayılı kanunla resmi olarak ilçe statüsü kazanmıştır. Günümüzde ilçe nüfusunun son derece önemli bir kısmını köklü bir geçmişe sahip olan Çepni Türkmenleri oluşturmaktadır.
Eşsiz Coğrafi Yapısı ve İklim Koşulları
Canik Dağları ile Giresun Dağları'nın muhteşem kesişim noktasında yer alan Gürgentepe, Ordu ilinin iç kesimlerinde, sahil şeridinden içeride konumlanmış yüksek bir platoda kuruludur. Ordu şehir merkezine 48 kilometre mesafede bulunan ilçenin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği (rakımı) 1.236 metredir. Yüzölçümü 185 kilometrekare olan bu engebeli arazinin kuzeyinde Çamaş, doğusunda Ulubey, güneyinde Gölköy, kuzeybatısında Çatalpınar ve güneybatısında Kabataş ilçeleri yer almaktadır. Tipik Karadeniz iklimi etkisindeki ilçede, yüksek rakım nedeniyle kış ayları kıyı kesimlerine kıyasla çok daha sert ve kar yağışlı geçerken, yaz ayları ise serin ve ferahlatıcı bir havaya sahiptir.
Gürgentepe Ekonomisi: Çakıldak Fındığı ve Çoban Fasulyesi
Gürgentepe ekonomisinin temel direğini tarım ve hayvancılık faaliyetleri oluşturmaktadır. Özellikle bölgede üretilen ve "Gürgentepe Çakıldak Fındığı" olarak bilinen fındık türü, geç uyanma özelliği sayesinde ilkbahar donlarından minimum düzeyde etkilenmektedir. Bu dayanıklı, hastalıklara karşı dirençli ve yüksek randımanlı ürün için coğrafi işaret çalışmaları da hassasiyetle yürütülmektedir. Bunun yanı sıra, Ordu Büyükşehir Belediyesi ve İl Tarım Müdürlüğü destekleriyle sözleşmeli tarım kapsamında üretimi artırılan "Gürgentepe Çoban Fasulyesi" de ilçeye özgü değerli bir tarımsal marka olarak öne çıkmaktadır. Ayrıca yayla kültürünün halen canlılığını koruduğu ilçede arıcılık ile küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık da yerel halkın en önemli geçim kaynakları arasında yer alır.
İdari Yapı ve Mahalleler
Ordu'nun büyükşehir statüsü kazanmasının ardından köyleri mahalle statüsüne dönüştürülen Gürgentepe, toplamda 23 mahalleden oluşan dinamik bir idari yapıya sahiptir. Bu mahalleler arasında Alaseher, Bahtiyarlar, Tikenlice, Gülbelen, Gültepe, Hasancık, Şirinköy, Tepeköy, Tuzla, Eskiköy, Işıktepe, Ağızlar, Akmescit, Akören, Akyurt, Döşek, Göller, Muratçık, Okçabel, Cumhuriyet, Yurtseven, Çatalağaç ve Kirazgüneyi yer almaktadır. İlçenin nüfus bakımından en büyük mahallesi ise Işıktepe'dir. Kırsaldan kente göç nedeniyle dalgalı bir nüfus grafiğine sahip olan ilçede, yaz aylarında fındık hasadı ve okulların tatil olmasıyla birlikte büyükşehirlerden dönen vatandaşlar sayesinde nüfus yoğunluğu büyük ölçüde artmaktadır.