Ekşi Höyük, Denizli ili Çal ilçesine bağlı Dayılar mahallesi yakınlarında konumlanan tarihi bir yerleşim alanıdır. Doğu-batı uzantılı doğal bir tepe üzerinde kurulmuş olan höyüğün hemen güneybatısında küçük bir göl bulunmakta ve kuzeyinden havzanın en büyük su kaynağı olan Büyük Menderes nehri geçmektedir.
Ekşi Höyük Kazıları ve Araştırma Tarihi
Höyükteki arkeolojik çalışmalar ilk olarak 2015 yılında Denizli Müze Müdürlüğü tarafından, Bilimsel Danışman Doç. Dr. Fulya Dedeoğlu'nun yürüttüğü yüzey araştırmaları ile başlamıştır. Bu süreçte yerleşimin yayılım alanını saptamak amacıyla sistematik buluntu toplama çalışmaları yapılmış ve alanın topografik planı oluşturulmuştur. Kazı çalışmaları, 2020 yılından itibaren Cumhurbaşkanlığı kararı ile Ege Üniversitesi'nden Doç. Dr. Fulya Dedeoğlu'nun kazı başkanlığında sürdürülmektedir.
Tabakalanma ve Tarihsel Dönemler
Bölgede yapılan kaçak kazılara ve tarımsal faaliyetlere rağmen, Neolitik Çağ ve Erken Kalkolitik tabakalar ile çağdaş olabilecek arkeolojik dolgulara yüzey toprağının hemen altından ulaşılabilmektedir. Ekşi Höyük, 30.03.2001 tescil tarihli ve 1462 tescil numaralı 1. derece tescilli bir arkeolojik sit alanıdır.
Buluntular ve Keramik Yapısı
Höyükte gerçekleştirilen ilk yüzey çalışmalarında az sayıda Orta-Geç Kalkolitik döneme ait olabileceği değerlendirilen keramik parçaları bulunmuştur. Bu koyu yüzlü keramiklerin kaba bir hamur içeriğine sahip olduğu gözlemlenmiştir. Kazı alanındaki diğer çalışmalarda ele geçen az sayıdaki keramik buluntunun incelenmesi sonucunda ise stratigrafik bir bağlamdan yoksun oldukları tespit edilmiştir.