Giresun ilinin en gelişmiş ve nüfus bakımından en büyük ilçelerinden biri olan Bulancak, büyüleyici Karadeniz kıyısında konumlanmaktadır. Batısında Piraziz ve Ordu'nun Altınordu ile Kabadüz ilçeleri, doğusunda ise Giresun şehir merkezi yer alan ilçe, 721 km²'lik bir yüzölçümüne sahiptir. Deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 16 metre olan Bulancak, tipik Karadeniz coğrafyasının özelliklerini yansıtarak sahilden itibaren hızla yükselen engebeli bir arazi yapısı sunar. Zengin bitki örtüsüyle kaplı olan ilçede, kıyıdan itibaren fındık bahçeleri 2000 metre yüksekliğe kadar uzanırken; kestane, kızılağaç, karaağaç, gürgen, kavak, ıhlamur, meşe, ladin, köknar ve çam ormanları doğanın eşsiz renklerini sergiler.
Bulancak'ın Köklü Tarihsel Geçmişi
Bölgenin bilinen tarihi Hititler dönemine kadar inmektedir. MÖ 1400-1200 yılları arasında Hitit yönetimi altındaki Trabzon, Erzurum ve Giresun yöreleri Azzi Ülkesi olarak adlandırılmaktaydı. Antik Çağ'da Ege Bölgesi'nde hüküm süren Miletosluların yöredeki ilk kolonisi Kerasus adıyla kurulmuştur. MÖ 4. yüzyılda Pers İmparatorluğu'nun, ardından Makedonyalıların ve MÖ 2. ile 1. yüzyıllarda Pontus Krallığı'nın hâkimiyetine giren bölge, MÖ 61 yılında Roma İmparatorluğu'nun yönetimine geçmiştir. MS 395 yılında Roma'nın ikiye ayrılmasıyla Doğu Roma İmparatorluğu sınırlarında kalan Bulancak, 1204 yılında kurulan Trabzon İmparatorluğu döneminde Terastios adını almıştır.
Türk Hâkimiyeti ve Akköy Dönemi
Anadolu'nun fethiyle birlikte Horasan'dan gelen Çepni Türkmenleri bölgede Türk hâkimiyetini başlatmıştır. Fatsa-Bulancak yöresinde beylik kuran Bayram Bey'in ardından yerine geçen Hacı Emir Bey ve oğlu Süleyman Bey dönemlerinde mücadeleler sürdürülmüş; Bulancak 1397 yılında Süleyman Bey zamanında tamamen Türklerin eline geçmiştir. Fethin ardından bölgeye Çepni, Döğer, Eymir, Karkın, Ala Yuntlu, Bayındır ve İğdir gibi Oğuz boyları yerleşmiştir. Osmanlı İmparatorluğu yönetimine II. Murad döneminde giren bölge, 1461 yılında Fatih Sultan Mehmed'in Trabzon'u fethetmesiyle tamamen Osmanlı hâkimiyetine bağlanmış ve adı Akköy olmuştur. Tarih boyunca farklı toplulukların bir arada yaşadığı ilçeye, 93 Harbi'nden sonra Batum muhacirleri ile Rize ve Artvin'den göç eden nüfus da yerleşmiştir. Akköy adıyla Giresun'a bağlı iken 1887 yılında belediyesi kurulan yerleşim, 1934 yılında ise ilçe statüsü kazanmıştır.
Ekonomik Yaşam ve Ulaşım
Bulancak'ın en önemli geçim ve gelir kaynağı fındık tarımıdır. Bunun yanı sıra hububat, sebze ve meyve üretimi yapılmakta, yüksek rakımlı köylerde ise hayvancılık faaliyetleri yürütülmektedir. Son yıllarda tatlı su balıkçılığı ve arıcılıkta da önemli gelişmeler kaydedilmiştir. Giresun'un sanayi yönünden en gelişmiş ilçesi olan Bulancak; fındık mamulleri, balık unu ve yağı, konfeksiyon ile mobilya üreten tesislere ev sahipliği yapmaktadır. İlçede deniz yolu ile taşımacılık imkânları da mevcut olup, geçmişte Doğu Karadeniz sahilinin en uzun iskelesi unvanına sahip olan iskele, Karadeniz Sahil Yolu projesi nedeniyle kısaltılmış olsa da hâlen bölgenin en uzun iskelelerinden biridir. İlçeye ulaşım sahil şeridi boyunca dolmuş hatlarıyla kolayca sağlanmakta olup, şehirler arası seyahatler için bölgeye yakın konumdaki Ordu-Giresun Havalimanı aktif olarak kullanılmaktadır.