Balcılar'ın Tarihçesi ve Kuruluşu
Konya'nın Taşkent ilçesine bağlı olan Balcılar, eski adıyla Alata olarak bilinmektedir. Bölgeye Avşar boyuna mensup Türkmenlerin yerleşmesi 1225-1250 yılları arasında gerçekleşmiştir. Taşkent ve çevresindeki yerleşim birimleri, buradaki Türkmenlerin yerleşik hayata geçmesiyle şekillenmiştir. Bölge, Fatih Sultan Mehmet'in Karamanoğulları Beyliği'ne son vermesiyle Osmanlı Devleti'ne katılmıştır. 16. yüzyılda yerleşik hayata geçilmesiyle Mersin'in Erdemli ilçesine bağlı Alata Köyü'nde oturan Ali Ata ve sekiz boy buraya gelip yerleşmiş, böylece köy kurulmuştur. Eski adı Alata olan yerleşim, 1964 yılında belde olmasıyla birlikte Balcılar adını almış ve Hadim ilçesine bağlı bir belediye olmuştur. 1988 yılında Taşkent'in ilçe statüsü kazanmasıyla birlikte Taşkent ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafi Konumu ve Doğal Yapısı
Balcılar, Konya il merkezine 173 km, bağlı olduğu Taşkent ilçe merkezine ise 27 km uzaklıkta konumlanmıştır. Deniz seviyesinden yüksekliği 1400 metre olan belde, Yukarı Göksu havzasındaki Toros dağları üzerinde kurulmuştur. Karasal iklim ile Akdeniz iklimi arasında bir geçiş iklimine sahip olan yerleşimin bitki örtüsü de her iki bölgenin özelliklerini barındırır. Akdeniz ikliminin bir göstergesi olan ardıç ağacı ile İç Anadolu Bölgesi'ne özgü pelit (meşe) ağaçları bölgenin doğal örtüsünü oluşturmaktadır. Kasabanın güneyinde doğu-batı doğrultusunda uzanan Kayapınar ve Sazak dereleri yer almaktadır.
Yerleşim ve Sosyal Yaşam
Belde; Orta, Veliler ve Aşağı olmak üzere 3 mahalleden oluşmaktadır. Topoğrafik sınırları nedeniyle yerleşimin büyük bir kısmı güneyde toplanmış olup, kısmen kuzeyde de konutlar bulunmaktadır. Kasaba sınırları içerisinde 725 konut yer almakta ve eski ile yeni olmak üzere iki farklı tip konut dokusu bir arada görülmektedir. Son dönemlerde geleneksel tek ve iki katlı evlerin yerini yüksek katlı beton binalar almaya başlamıştır. En yakın yerleşim yeri olan Çetmi, Balcılar'a 6 kilometre mesafededir.
Ekonomi ve Tarımsal Faaliyetler
Bölge halkının temel geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. 120 bin dönümlük tarıma elverişli arazide hem kuru hem de sulu tarım yapılmaktadır. Özellikle 1995 yılından sonra meyvecilik faaliyetleri büyük bir ivme kazanmış, bölgedeki meyve ağacı sayısı 550-600 bin seviyesine ulaşmıştır. Meyveciliğe verilen önemin artması nedeniyle küçükbaş hayvancılıkta kısmi bir azalma meydana gelmiştir. Ticari değeri yüksek olan ve hem iç hem de dış piyasada pazar payı bulunan kiraz, bölgede en çok yetiştirilen üründür. Kirazın ardından elma ve ceviz ticareti de yöre ekonomisinde önemli bir yer tutmaktadır.