Âşık Veysel Müzesi Tarihçesi
Sivas'ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan Köyü'nde yer alan Âşık Veysel Müzesi, ünlü halk ozanı Âşık Veysel Şatıroğlu'nun doğduğu ve yaşamını yitirdiği evdir. Çiçek hastalığı sonucu görme yetisini kaybeden ozan, 1931 yılında Sivas'ta düzenlenen Âşıklar Bayramı'nda Ahmet Kutsi Tecer tarafından keşfedilmiş ve şiirleri ülke çapında tanınmıştır. Altı köy enstitüsünde saz öğretmenliği yaptıktan sonra 1946 yılında köyüne dönerek çiftçilikle uğraşan Âşık Veysel, 21 Mart 1973'te vefat etmiştir. Ozanın doğduğu bu ev Kültür Bakanlığı tarafından 1979 yılında kamulaştırılmış, restore edilerek 21 Mart 1982 tarihinde müze olarak ziyarete açılmıştır.
Uluslararası Proje ve Çevre Dostu Tasarım
Müze binası, Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü tarafından 2009 yılında restore edilerek 7 Aralık 2012 tarihinde yeniden ziyarete açılmıştır. Müzenin tasarımı ve kürasyonu, 2012 yılında Sivas Müze Müdürlüğü ile İsveç’in Stockholm kentindeki Synskadades Müzesi ortaklığında "Müzeler Arası Kültür İttifakı Projesi" kapsamında yenilenmiştir. Çevre dostu malzemelerle gerçekleştirilen bu yenileme sırasında, tarihi evin yanına iki katlı ek bir bina inşa edilmiş ve bu ek binanın ikinci katı misafirhane olarak düzenlenmiştir. Müzede ayrıca Hacı Mehmet Duranoğlu tarafından hazırlanan, İngilizce altyazı ve işaret dili seslendirmesi içeren bir Âşık Veysel belgeseli gösterilmektedir.
Müze Odaları ve Sergilenen Kişisel Eşyalar
Ziyaretçileri Âşık Veysel fotoğrafları ve anılarından kesitler sunan büyük panolar karşılar. Ozanın öldüğü soldaki ilk odada; sazıyla oturur vaziyetteki balmumu heykeli, duvarda imzası ve parmak izinin bulunduğu bir pano ile pipo, ağızlık, tespih, cüzdan, paket tütün, tabaka ve fincan gibi özel eşyaları sergilenmektedir. Ana kapının sağındaki odada tahta sedirlerde oturarak belgesel izlenebilirken, bitişikteki mutfakta ozanın kullandığı bakır tencere, tabak, fincan takımı, güğüm ve lüks lambası gibi eşyalar yer alır. Salon bölümünde ise Âşık Veysel'in yağlıboya tablosu, fotoğrafları, yüz maskı, oğlunun sazı, hakkında yazılmış eserleri içeren bir kütüphane ve ziyaretçi defterinin bulunduğu bir çalışma masası yer almaktadır.
Engelsiz Müze Deneyimi ve Karanlık Oda
Görme engeli olanlar dahil tüm ziyaretçiler için erişim kolaylığı sağlayan müzede, görme engelli ziyaretçilere Âşık Veysel kabartma yazılarla anlatılır. Ev ile ek binayı birbirine bağlayan "Karanlık Oda" bölümünde, görme engelli bireyler için Braille alfabesiyle yazılmış "Uzun İnce Bir Yoldayım" sözüne yer verilir. Diğer misafirler için ise karanlıkta 2-3 saniye bekledikten sonra yerleştirme sanatı sonunda bir Âşık Veysel heykeli belirir. Karanlık odadan geçilen ek binada, ozanın şiir dizelerinin küçük renkli kartlara basılarak tavanda oluşturulan gökyüzünden sarkıtıldığı özgün bir tasarım sergilenmektedir.