Abonuteikhos (ya da sonraki adıyla İonopolis), antik çağda Paflagonya bölgesinde, günümüz Kastamonu ilinin İnebolu ilçesinde kurulmuş antik bir şehirdir. Kelime anlamı olarak 'Abonu'nun duvarları' anlamına gelen Abonuteikhos, daha sonraları Asklepios'un kardeşi İon'a veya kentte daha önce bulunmuş İyonyalılara ithafen 'İonopolis' (İon'un kenti) olarak adlandırılmıştır. Günümüzdeki İnebolu ismi de zaman içerisinde bu kelimenin bozulmasıyla oluşmuştur.
Antik Kentin Tarihçesi ve İsim Kökeni
Şehrin tahminen MÖ 3. yüzyılda Sinope’ye bağlı bir emporion (ticaret merkezi) olarak kurulduğu bilinmektedir. MÖ 64 yılında Roma hâkimiyetine giren şehirde, günümüzde İnebolu ilçesinde yer aldığı bilinmesine rağmen antik döneme ait somut bir kalıntıya rastlanamamıştır. Antoninus ve Lucius Verus dönemlerine ait sikkelerden anlaşıldığı kadarıyla antik kent tarih boyunca 'Ionopoliton' ve 'Abonoteichiton' gibi Grekçe isimlerin yanı sıra Abono, Aineboli ve Neopoli adlarıyla da anılmıştır.
Glykon Kültü ve Sahte Peygamber
Abonuteikhos, inanç tarihi açısından oldukça özgün bir geçmişe sahiptir. Kent, Samsatlı Lukianos'un eserlerinde hicvedilen ve Glykon kültünün kurucusu olan sahte peygamber Abonuteikhoslu Aleksandros'un doğum yeridir. Aleksandros, Apollon'un oğlu Asklepios'un yılan tanrı biçiminde yeniden doğacağı iddiasıyla şehirde Glykon kültünü kurmuş ve bu kültün kuruluşuna kadar silik bir geçmişi olan kenti önemli bir dinsel çekim merkezi haline getirmiştir. Şehirde ayrıca Zeus, Asklepios, Dionysos, Nike, Artemis ve Zephyros gibi Yunan mitolojisinden gelen birçok tanrıya ait kültler de yer almaktaydı.
Piskoposluk ve Dini Önemi
Roma eyaleti Paphlagonia'nın başkenti Gangra'ya bağlı bir piskoposluk merkezine dönüşen İonopolis, Hristiyanlık tarihi açısından da kritik roller üstlenmiştir. Tarihsel kayıtlara göre İznik Konsili'nde Petronius, Kalkedon Konsili'nde Rhenus ve Efes Konsili'nde Diyojen gibi İonopolisli piskoposlar kenti temsil etmiştir. Geçmişteki bu dini ağırlığı nedeniyle kent, Latin Katolik Kilisesi bünyesinde fahri piskoposluk makamı olarak da anılmıştır.